Sadzenie bluszczu we właściwym czasie decyduje o jego dalszym wzroście i odporności. To roślina, która dobrze radzi sobie w naszych warunkach klimatycznych, ale wymaga odpowiedniego podejścia już na etapie sadzenia. W tym tekście wyjaśniam, kiedy warto sadzić bluszcz, kiedy lepiej tego unikać oraz jakie warunki stanowiskowe zapewnią mu dobry start.
Najlepszy czas na sadzenie bluszczu
Sadzenie bluszczu najlepiej przeprowadzać w dwóch okresach w roku: wiosną, od marca do maja, oraz wczesną jesienią, od września do połowy października. W tych miesiącach gleba jest dostatecznie ciepła, a wilgotność utrzymuje się na stabilnym poziomie, co sprzyja rozwojowi młodego systemu korzeniowego. Wiosną roślina ma czas na przyjęcie się i rozpoczęcie wzrostu przed nadejściem wyższych temperatur. Jesienią natomiast temperatura powietrza i gleby spada stopniowo, co ogranicza parowanie wody i daje sadzonce czas na ukorzenienie się przed zimą.
W obu przypadkach ważne jest, aby unikać dni z przymrozkami oraz zbyt intensywnym nasłonecznieniem. Sadzenie w pochmurny, lekko wilgotny dzień sprzyja dobremu startowi rośliny i ogranicza stres po przesadzeniu. Jeśli gleba w miejscu sadzenia jest przesuszona, warto ją nawodnić dzień wcześniej, aby nie sadzić w suchy grunt.
Kiedy nie sadzić bluszczu?
Bluszczu nie sadzi się latem, szczególnie w miesiącach, gdy temperatury przekraczają 25°C. Wysokie nasłonecznienie i suche podłoże utrudniają przyjmowanie się sadzonek. Roślina wystawiona na silne słońce bez dobrze rozwiniętego systemu korzeniowego szybko traci wodę i więdnie, nawet jeśli jest regularnie podlewana. Świeżo posadzone pnącza nie są w stanie pobierać odpowiedniej ilości wody z gleby, co prowadzi do ich osłabienia lub całkowitego zamierania.
Niewskazane jest również sadzenie późną jesienią, zwłaszcza po połowie października. Chłodna gleba i coraz krótszy dzień nie pozwalają roślinie rozpocząć procesu ukorzeniania. Ryzyko przymrozków, które może pojawić się już w drugiej połowie października, dodatkowo utrudnia sadzonce przetrwanie zimy. Zbyt późno posadzony bluszcz często nie zdąży się ustabilizować i przemarza.
Gdzie sadzić bluszcz?
Bluszcz najlepiej rośnie w miejscach osłoniętych, gdzie nie jest narażony na silne, wysuszające wiatry. Najlepsze warunki zapewniają stanowiska półcieniste lub cieniste. Choć niektóre odmiany tolerują większe nasłonecznienie, to przy pełnym świetle liście mogą zasychać, szczególnie u młodych roślin. W cieniu bluszcz tworzy gęstą, zwartą masę liści i dobrze się rozrasta.
Podłoże powinno być żyzne, próchnicze i lekko wilgotne, z dobrą przepuszczalnością. Gleby ciężkie, gliniaste należy rozluźnić, dodając kompost lub dobrze rozłożony obornik. Unika się miejsc podmokłych i zbitych, gdzie woda zalega po opadach. Bluszcz nie lubi długotrwałego przemoczenia korzeni, co w połączeniu z chłodnym stanowiskiem sprzyja gniciu.
Dobrze sadzić go przy podporach – ogrodzeniach, murach, pniach drzew – gdzie może swobodnie się wspinać. W przypadku stosowania bluszczu jako rośliny okrywowej, należy zachować większe odstępy między sadzonkami, by umożliwić ich równomierne rozrastanie się na powierzchni gruntu.
Jak przygotować miejsce przed sadzeniem bluszczu?
Miejsce pod bluszcz trzeba przygotować starannie, zwłaszcza jeśli ma się dobrze przyjąć i szybko rozrastać. Ziemię należy przekopać na głębokość około 30 cm, usuwając kamienie, korzenie innych roślin i zbite grudki. Gleby ciężkie, gliniaste wymagają rozluźnienia — dobrze sprawdza się dodatek kompostu, piasku lub przekompostowanej kory. W przypadku gleb piaszczystych warto domieszać materię organiczną, która zatrzyma wilgoć.
Dołek pod sadzonkę powinien być nieco większy niż jej bryła korzeniowa. Jeśli sadzisz przy murze lub ogrodzeniu, zachowaj odległość około 20 cm od pionowej powierzchni, żeby korzenie miały przestrzeń do rozwoju. Warto rozważyć zamocowanie prowadnicy z drutu lub siatki, która będzie wspierać pędy w fazie początkowego wzrostu. Po umieszczeniu rośliny w ziemi i jej zasypaniu, całość trzeba solidnie podlać.
