Hoja (Hoya) zajmuje wśród roślin pozycję szczególną. Z pozoru niepozorna, z czasem potrafi pokazać pełnię swoich możliwości – rozrasta się w gęste kaskady pędów, tworzy efektowne kwiatostany, a przy sprzyjających warunkach kwitnie regularnie przez wiele sezonów. Jest zróżnicowana pod względem pokroju, ubarwienia i tempa wzrostu, dlatego równie dobrze odnajduje się zarówno w roli ozdobnej rośliny wiszącej, jak i prowadzonego pnącza.
W tym tekście zebrałem wszystko, co warto wiedzieć o uprawie hoi: od charakterystyki i odmian, przez wymagania pielęgnacyjne, po najczęstsze błędy i sposoby rozmnażania. To materiał dla tych, którzy chcą ją poznać naprawdę dobrze – nie tylko jako dekorację, ale jako żywą, zmienną i ciekawą roślinę.
Hoja - charakterystyka rośliny
Wygląd
Liście hoi są zwykle grube, mięsiste i błyszczące, najczęściej eliptyczne lub owalne, choć w zależności od odmiany mogą przyjmować różne kształty – od sercowatych po wąskie i podłużne. Ich powierzchnia często mieni się w świetle i bywa pokryta delikatnym meszkiem lub woskową powłoką. Z tego względu hoja bywa potocznie nazywana „woskownicą”.
Kolorystyka liści może być jednolicie zielona albo urozmaicona jasnymi przebarwieniami, smugami, a nawet nakrapianiem. Odmiany o liściach z jasnymi marginesami lub różowym zabarwieniem są szczególnie cenione przez kolekcjonerów. W warunkach domowych hoja może rosnąć jako pnącze lub forma zwisająca – wiele zależy od tego, czy zapewni się jej podporę, czy pozwoli się jej swobodnie opadać z doniczki.
Kwiaty hoi wyrastają w baldachogronach, mają kształt gwiazdek i delikatny, często intensywnie słodki zapach. Są lekko woskowe w dotyku, mogą być białe, różowe, kremowe, a czasem wpadają w fiolet. Kwitnienie nie następuje jednak od razu – hoja musi osiągnąć dojrzałość i rozwijać się w sprzyjających warunkach, by zacząć kwitnąć regularnie. Co istotne, pęd kwiatowy po przekwitnięciu nie powinien być usuwany, ponieważ z tego samego miejsca hoja może zakwitnąć ponownie.
Pochodzenie
Hoja naturalnie występuje w tropikalnych i subtropikalnych rejonach Azji oraz Australii. Najwięcej gatunków spotyka się w Indiach, Chinach, Tajlandii, Indonezji i na Filipinach, ale wiele rośnie też na Nowej Gwinei i w północno-wschodnich obszarach Australii. Większość z nich zasiedla lasy wilgotne, gdzie pnie się po pniach drzew lub zwisa z gałęzi jako epifit.
Warunki, w których hoja rośnie w naturze, są dość stabilne – stała temperatura, wysoka wilgotność powietrza i rozproszone światło przenikające przez gęste korony drzew. Z tego względu wiele odmian dobrze znosi półcień, ale jednocześnie nie toleruje przesuszonego powietrza i przeciągów.
Do Europy hoja trafiła na przełomie XVIII i XIX wieku. Jej nazwa pochodzi od Thomasa Hoya – ogrodnika pracującego dla księcia Northumberlandu, któremu nadano w ten sposób botaniczne wyróżnienie. Od tamtego czasu hoja zyskała uznanie jako roślina ozdobna, a jej hodowla stopniowo rozprzestrzeniła się po świecie.
Właściwości i zastosowanie hoi
Hoja to roślina ozdobna ceniona przede wszystkim za efektowny wygląd liści i kwiatów. Jej walory estetyczne sprawiają, że dobrze sprawdza się zarówno jako pojedynczy akcent roślinny, jak i element większych aranżacji złożonych z roślin o różnych teksturach i pokrojach. Można ją prowadzić przy podporach, dzięki czemu zyskuje formę zwartego pnącza, lub uprawiać w wiszących doniczkach, gdzie jej pędy tworzą malownicze kaskady.
Ze względu na to, że hoja pochodzi z tropików i ma dość małe wymagania w porównaniu do wielu innych pnączy, znajduje zastosowanie głównie w uprawie domowej. Dobrze znosi warunki pokojowe, a wiele odmian zachowuje atrakcyjny wygląd przez cały rok. Niektóre osoby sadzą ją także w oranżeriach czy ogrodach zimowych.
Oprócz funkcji dekoracyjnej hoja bywa uznawana za roślinę korzystnie wpływającą na mikroklimat wnętrza. Jej grube liście magazynują wodę i uczestniczą w procesach wymiany gazowej, co może wpływać na wilgotność powietrza. Dodatkowo kwitnące egzemplarze przyciągają uwagę zapachem, który u wielu odmian jest intensywny i utrzymuje się wieczorami. Nie każdemu odpowiada jego słodycz, dlatego warto wcześniej sprawdzić, czy dany gatunek nie będzie zbyt drażniący w zamkniętym pomieszczeniu.
Hoja - popularne odmiany
W obrębie rodzaju Hoya występuje ponad 500 gatunków i odmian, z czego tylko część jest powszechnie dostępna w handlu. Niektóre są cenione za wyjątkowy pokrój, inne za intensywnie pachnące kwiaty albo nietypowe ubarwienie liści. Poniżej przedstawiam najpopularniejsze z nich:
- Hoja carnosa – klasyczna odmiana o mięsistych, zielonych liściach i różowych kwiatach; rośnie silnie i kwitnie obficie w sprzyjających warunkach.
- Hoja compacta (Hoya carnosa 'Compacta’) – posiada charakterystyczne, spiralnie skręcone liście, które tworzą gęste, dekoracyjne pędy przypominające grubą linę.
- Hoja kerrii – znana z grubych, sercowatych liści; często sprzedawana jako pojedynczy liść w doniczce, choć w takiej formie nie zawsze rozwija się w pełnowartościową roślinę.
- Hoja bella (Hoya lanceolata ssp. bella) – drobna hoja o cienkich liściach i obfitym kwitnieniu; świetnie prezentuje się w wiszących donicach.
- Hoja pubicalyx – szybkorosnąca, łatwa w uprawie; ma ciemnozielone, często srebrzyście nakrapiane liście i fioletowo-różowe kwiaty.
- Hoja obovata – wyróżnia się dużymi, owalnymi liśćmi z jasnymi plamkami; ceniona przez kolekcjonerów za intensywny wzrost i odporność.
- Hoja linearis – ma wyjątkowo wąskie, zwisające liście przypominające igły; delikatna w wyglądzie, dobrze sprawdza się w makramach i koszach.
- Hoja australis – rośnie silnie, ma gładkie, błyszczące liście i pachnące białe kwiaty; często wybierana jako roślina do jasnych mieszkań.
Pielęgnacja i uprawa hoi
Doniczka
Doniczka do uprawy hoi powinna przede wszystkim umożliwiać szybki odpływ wody. Roślina źle znosi zastój wilgoci w korzeniach, dlatego na dnie musi znajdować się otwór, a sama doniczka nie powinna być zbyt głęboka względem objętości systemu korzeniowego. Najlepiej sprawdzają się doniczki z tworzywa, ceramiki lub terakoty, ale w przypadku tych ostatnich warto kontrolować tempo przesychania podłoża, ponieważ glina odparowuje wodę szybciej.
Nie należy wybierać doniczki o wiele większej niż bryła korzeniowa. Zbyt duża ilość ziemi w stosunku do objętości korzeni utrudnia ich równomierne przesychanie i sprzyja gniciu. W przypadku odmian pnących lub zwisających warto przemyśleć też odpowiedni typ pojemnika — wiszące osłonki, podwieszane kosze lub lekkie doniczki z opcją montażu podpór. Doniczka powinna być stabilna, ale na tyle lekka, by możliwe było łatwe obracanie rośliny w kierunku światła.
Podłoże i ziemia
Hoja wymaga podłoża przepuszczalnego i lekkiego, które pozwoli na szybki odpływ nadmiaru wody, a jednocześnie zapewni odpowiedni dostęp powietrza do korzeni. Gotowe ziemie uniwersalne są zbyt zwarte i zatrzymują zbyt dużo wilgoci, dlatego należy je odpowiednio zmodyfikować.
Najlepsze efekty daje mieszanka na bazie ziemi do storczyków, do której dodaje się składniki rozluźniające strukturę. Dobrze sprawdza się mieszanka złożona z:
- torfu lub podłoża kokosowego,
- perlitu,
- kory sosnowej o średniej frakcji,
- niewielkiej ilości keramzytu lub żwiru.
Można dodać też odrobinę węgla aktywnego, który poprawia higienę podłoża i ogranicza rozwój grzybów. Podłoże powinno być przewiewne i szybko przesychać, ale równocześnie zatrzymywać minimalną ilość wilgoci potrzebnej do rozwoju korzeni.
Nie należy używać ciężkich ziem ogrodowych ani mieszanki do roślin wymagających stałej wilgoci. Zbyt mokre podłoże jest jedną z najczęstszych przyczyn problemów z hoją — w tym zgnilizny korzeni i spadku turgoru liści.
Podlewanie
Podlewanie hoi wymaga wyczucia, ponieważ roślina ta nie toleruje ani stałego przelania, ani całkowitego przesuszenia bryły korzeniowej. W naturze hoja rośnie jako epifit lub półepifit, co oznacza, że jej korzenie mają ograniczony kontakt z wodą i szybko przesychają. Dlatego należy pozwolić podłożu niemal całkowicie wyschnąć przed kolejnym podlaniem.
Częstotliwość podlewania zależy od warunków w pomieszczeniu – temperatury, wilgotności powietrza, rodzaju doniczki i składu podłoża. Latem podlewa się zazwyczaj raz na kilka dni, zimą nawet co kilkanaście dni. Zawsze warto sprawdzić wilgotność ziemi palcem lub za pomocą miernika, zamiast kierować się sztywnym harmonogramem.
Woda do podlewania powinna być odstana, miękka i w temperaturze pokojowej. Twarda woda może z czasem osadzać się w podłożu i wpływać negatywnie na kondycję liści. Nadmiar wody z podstawki lub osłonki trzeba usuwać od razu po podlaniu.
Zamiast częstego zraszania liści, lepiej zadbać o odpowiednią wilgotność powietrza w pomieszczeniu – szczególnie w sezonie grzewczym. Liście hoi źle znoszą kontakt z zimną wodą, co może prowadzić do powstawania plam lub zahamowania wzrostu.
Nasłonecznienie
Hoja najlepiej rośnie w jasnym miejscu z dużą ilością światła rozproszonego. Bezpośrednie słońce przez większą część dnia może powodować oparzenia liści, zwłaszcza u odmian o cienkiej blaszce lub jasnych przebarwieniach. Z kolei zbyt ciemne stanowisko hamuje wzrost i znacznie zmniejsza szanse na kwitnienie.
Najlepszym miejscem będzie wschodnie lub zachodnie okno, gdzie światło jest wystarczająco mocne, ale łagodniejsze niż na ekspozycji południowej. Jeśli hoja stoi przy oknie południowym, warto zastosować delikatną firankę lub ustawić ją nieco dalej od szyby. Północne okna nadają się tylko dla niektórych, mniej wymagających odmian – większość hoi z czasem zaczyna tam tracić turgor liści, a młode przyrosty słabną.
Liście rośliny powinny być równomiernie oświetlone. Dlatego dobrze jest obracać doniczkę co kilka tygodni, by pędy nie wyginały się jednostronnie w kierunku źródła światła.
Temperatura
Hoja najlepiej czuje się w stałej temperaturze, bez dużych wahań dobowych i przeciągów. W warunkach domowych dobrze rośnie w zakresie od 18°C do 25°C, co pokrywa się z typową temperaturą pokojową. Krótkotrwale znosi wyższe temperatury, o ile zapewniona jest odpowiednia wilgotność powietrza i dobra wentylacja.
Zimą nie należy dopuszczać do spadków poniżej 15°C, szczególnie przy podlewaniu – w zimnym podłożu korzenie łatwo ulegają uszkodzeniu. Hoja źle znosi także nagłe zmiany temperatury – nie powinna stać w miejscu, gdzie okno jest często otwierane lub gdzie naprzemiennie działają kaloryfer i zimny przeciąg.
Latem nie ma potrzeby przenoszenia hoi na balkon czy taras, chyba że można jej tam zapewnić ochronę przed bezpośrednim słońcem, silnym wiatrem i ulewami. W zamkniętym pomieszczeniu hoja rośnie stabilniej, a warunki są łatwiejsze do kontrolowania.
Przesadzanie
Hoja nie wymaga częstego przesadzania. Jej system korzeniowy rośnie stosunkowo wolno, a lekko przyciasna doniczka sprzyja kwitnieniu. Nowe podłoże i większy pojemnik warto dać roślinie dopiero wtedy, gdy korzenie zaczynają wychodzić przez otwory odpływowe lub cała bryła korzeniowa staje się zwarta i twarda w dotyku.
Najlepszym momentem na przesadzanie jest wczesna wiosna, tuż przed rozpoczęciem intensywnego wzrostu. Nowa doniczka powinna być tylko o jeden rozmiar większa – zbyt duża ilość świeżej ziemi zatrzymuje wilgoć i zwiększa ryzyko przelania. Przy przesadzaniu warto dokładnie obejrzeć korzenie i usunąć uszkodzone lub przegnite fragmenty. Nie ma potrzeby rozplątywania zdrowych korzeni, jeśli nie są mocno zbite.
Jeśli hoja rośnie w lekkim, dobrze przepuszczalnym podłożu, nie trzeba przesadzać jej co roku. Zamiast tego można wiosną wymienić wierzchnią warstwę ziemi i dodać świeży substrat.
Nawożenie
Hoja nie jest rośliną szczególnie żarłoczną, ale regularne nawożenie poprawia tempo wzrostu i zwiększa szanse na kwitnienie. Od wiosny do wczesnej jesieni, gdy trwa aktywny okres wegetacji, należy dokarmiać ją raz na dwa do trzech tygodni. Zimą, gdy roślina spowalnia, nawożenie należy całkowicie wstrzymać lub ograniczyć do minimum – tylko w przypadku roślin rosnących w ciepłych i dobrze doświetlonych pomieszczeniach.
Najlepiej stosować nawozy przeznaczone dla roślin kwitnących lub sukulentów, o obniżonej zawartości azotu. Zbyt duża ilość azotu sprzyja rozwojowi liści kosztem kwiatów. W przypadku hoi ważne jest, by nawóz był rozcieńczony, nawet jeśli producent dopuszcza użycie go w pełnym stężeniu. Słabe stężenia stosowane regularnie dają lepsze efekty niż intensywne nawożenie raz na jakiś czas.
Jeśli hoja rośnie w podłożu o dużej zawartości składników organicznych (np. torfu, kompostu), można ograniczyć częstotliwość nawożenia. W przypadku podłoży bardzo lekkich i mineralnych warto dbać o systematyczne uzupełnianie mikro- i makroelementów, bo składniki szybko się wypłukują.
Kwitnienie
Hoja potrafi zakwitnąć spektakularnie, ale nie robi tego od razu – młode rośliny potrzebują czasu i odpowiednich warunków, by rozpocząć kwitnienie. W zależności od odmiany i warunków uprawy, pierwsze kwiaty mogą pojawić się dopiero po kilku latach. U egzemplarzy starszych, dobrze ukorzenionych i stabilnych kwitnienie może być regularne co sezon.
Najważniejszym czynnikiem wpływającym na pojawienie się kwiatów jest dostęp do odpowiedniej ilości światła. Hoja rosnąca w półcieniu zazwyczaj rozwija się wegetatywnie, ale nie tworzy pąków. Oprócz światła istotne są także: lekko przyciasna doniczka, okresowe przesuszenie podłoża i stabilne warunki – hoja nie lubi być przestawiana, szczególnie w czasie formowania pąków. Nawet niewielka zmiana kąta padania światła może zahamować kwitnienie.
Pąki pojawiają się na tzw. ostrogach – zdrewniałych fragmentach pędu, z których hoja może kwitnąć wielokrotnie. Nie wolno ich usuwać, nawet jeśli po przekwitnięciu wyglądają niepozornie. Nowe kwiatostany będą pojawiały się z tego samego miejsca w kolejnych sezonach.
Zapach kwiatów bywa intensywny, zwłaszcza wieczorem i nocą. Warto wcześniej wiedzieć, czy dana odmiana ma aromat, który będzie akceptowalny w zamkniętym pomieszczeniu – niektóre pachną słodko, inne mają nuty przypominające przyprawy, a zdarzają się też odmiany o zapachu mocno duszącym.
Przeczytaj także: Dlaczego hoja nie kwitnie?
Problemy, choroby, szkodniki hoi
Hoja nie należy do roślin szczególnie podatnych na choroby, ale przy nieprawidłowej pielęgnacji mogą pojawić się konkretne problemy. Ich przyczyny najczęściej wynikają z błędów w podlewaniu, niewłaściwego podłoża lub niekorzystnych warunków środowiskowych.
Opadanie liści
Gwałtowne zrzucanie liści to sygnał, że hoja znajduje się w stanie stresu. Najczęściej winne jest zbyt częste podlewanie, przez co korzenie tracą dostęp do tlenu. Równie często przyczyną jest skrajne przesuszenie lub przeniesienie rośliny w nowe miejsce – hoja źle reaguje na nagłe zmiany warunków. W pomieszczeniach z suchym powietrzem, np. zimą przy kaloryferach, liście mogą również opadać od końcówek, tracąc jędrność.
Żółknięcie liści
Żółte przebarwienia najczęściej zaczynają się od starszych liści. To objaw zalania korzeni lub niewłaściwego podłoża, które zbyt długo zatrzymuje wodę. Czasem liście żółkną punktowo – wtedy przyczyną może być zbyt intensywne słońce lub niedobór magnezu. Jeśli żółknięciu towarzyszy plamistość lub więdnięcie, należy sprawdzić także stan korzeni.
Zasychanie końcówek liści
Brązowe, suche brzegi liści najczęściej wskazują na zbyt suche powietrze. Występują również przy nadmiarze soli w podłożu, zwłaszcza jeśli hoja była nawożona zbyt często lub zbyt stężonymi preparatami. Warto wtedy przepłukać podłoże dużą ilością miękkiej wody i ograniczyć nawożenie przez kilka tygodni.
Brak kwitnienia
Najczęstszy problem zgłaszany przez właścicieli hoi. Roślina może rosnąć zdrowo przez lata i nie wypuścić ani jednego pąka, jeśli nie ma wystarczającej ilości światła. Niekorzystne jest też przesadzanie zbyt często – hoja potrzebuje czasu, by zaklimatyzować się w jednej doniczce i ustabilizować wzrost. Pędy kwiatowe rozwijają się tylko na starszych, zdrewniałych częściach rośliny, dlatego młode sadzonki trzeba po prostu cierpliwie prowadzić.
Plamy na liściach
Nieregularne, ciemne plamy mogą pojawić się po zraszaniu liści w słońcu lub przy przewlekłym zawilgoceniu podłoża. Często są efektem infekcji grzybowej lub bakteryjnej, które rozwijają się w warunkach słabej wentylacji. Liście z widocznymi zmianami należy jak najszybciej usunąć, a roślinę odseparować od innych okazów.
Gnicie korzeni
To skutek długo utrzymującej się wilgoci i niedostatecznego odpływu w doniczce. Korzenie brunatnieją, stają się miękkie, a cała roślina traci jędrność – liście robią się wiotkie, czasem opadają bez przebarwień. Przy pierwszych objawach trzeba wyjąć hoję z doniczki, oczyścić korzenie i usunąć wszystkie gnijące fragmenty. Następnie należy przesadzić roślinę do świeżego, suchego podłoża i ograniczyć podlewanie przez najbliższe dni.
Wełnowce
To jedne z najczęstszych szkodników atakujących hoję. Wyglądają jak białe, watowate grudki osadzające się u nasady liści, w kątach pędów i przy ogonkach. Żerują, wysysając soki z rośliny, co prowadzi do osłabienia wzrostu, żółknięcia liści i ich deformacji. Obecność wełnowców zwiększa ryzyko infekcji grzybowych, ponieważ pozostawiają lepką wydzielinę (spadź), na której osadzają się zarodniki. Najpierw należy usunąć je mechanicznie (np. patyczkiem higienicznym nasączonym alkoholem), a następnie kilkukrotnie opryskać roślinę preparatem kontaktowym lub naturalnym środkiem na bazie oleju.
Przędziorki
Są trudne do zauważenia gołym okiem, ale zdradzają je delikatne pajęczynki między liśćmi oraz mozaikowe, jasne przebarwienia na blaszce liściowej. Roślina wygląda, jakby była delikatnie oprószona pyłem, a liście tracą połysk. Przędziorki namnażają się bardzo szybko w suchym i ciepłym powietrzu, dlatego najczęściej pojawiają się zimą. Skuteczne zwalczanie wymaga kilkukrotnego oprysku i podniesienia wilgotności powietrza – w przeciwnym razie problem szybko powróci.
Tarczniki
Rozpoznawalne po twardych, brązowych lub szarych tarczkach przyklejonych do liści i łodyg. Z wyglądu przypominają guzki lub drobne łuski. Żerują powoli, ale skutecznie osłabiają roślinę – liście żółkną, a wzrost zostaje zahamowany. Zwalczanie tarczników jest trudne, bo ich pancerz chroni przed wieloma środkami chemicznymi. Najpierw należy je usunąć ręcznie, a potem kilkukrotnie opryskiwać roślinę – najlepiej preparatem olejowym, który odcina dopływ powietrza do szkodnika.
Rozmnażanie hoi
Hoja może być rozmnażana na kilka sposobów, ale najczęściej stosuje się ukorzenianie pędów. Metoda powinna być dobrana do warunków, jakimi się dysponuje, oraz do konkretnej odmiany. Poniżej opisuję skuteczne sposoby rozmnażania tej rośliny.
Rozmnażanie przez sadzonki pędowe
To najbardziej praktyczna i najczęściej stosowana metoda. Sadzonka powinna mieć co najmniej jeden węzeł z liściem i zdrowy, zielony fragment pędu. Cięcie wykonuje się tuż pod węzłem. Liście znajdujące się przy samej podstawie sadzonki należy usunąć, jeśli mają znaleźć się w wodzie lub podłożu. Miejsce cięcia można pozostawić do lekkiego przeschnięcia przed umieszczeniem sadzonki do ukorzenienia.
Rozmnażanie w wodzie
Pędy ukorzeniają się dobrze w czystej, odstanej wodzie. Należy umieścić sadzonkę tak, by węzeł znajdował się całkowicie pod powierzchnią, a liście pozostały suche. Wodę trzeba regularnie wymieniać – co kilka dni – i dbać o to, by naczynie było czyste. Korzenie pojawiają się zazwyczaj po dwóch do czterech tygodniach. Po wytworzeniu kilku silnych korzonków można przenieść roślinę do właściwego podłoża.
Rozmnażanie w perlicie, keramzycie lub włóknie kokosowym
To metoda zapewniająca lepsze warunki powietrzno-wodne. Sadzonkę umieszcza się w wilgotnym, przepuszczalnym materiale (np. perlicie) i utrzymuje wysoką wilgotność powietrza – najlepiej w pojemniku z pokrywką lub woreczku strunowym z otworami. Materiał musi pozostać wilgotny, ale nie mokry. Ta metoda jest szczególnie skuteczna w przypadku sadzonek, które łatwo gniją w wodzie.
Rozmnażanie przez odkłady
Polega na przygięciu jednego z pędów rośliny matecznej do powierzchni podłoża i przykryciu węzła niewielką warstwą ziemi. Pęd pozostaje połączony z rośliną aż do momentu, gdy węzeł się ukorzeni. Po kilku tygodniach można odciąć nową roślinę od macierzystej. To sposób wolniejszy, ale bezpieczniejszy dla trudniejszych odmian.
Rozmnażanie przez nasiona
Mało popularne i rzadko stosowane. Nasiona hoi mają bardzo krótki okres zdolności kiełkowania, dlatego trzeba wysiewać je tuż po zbiorze. Wymagają wysokiej wilgotności i stabilnej temperatury. Siewki są delikatne i wymagają dużej cierpliwości – to metoda stosowana głównie w uprawach kolekcjonerskich lub botanicznych.
Ciekawostki o hoi
Czy hoja jest bezpieczna dla zwierząt?
Większość gatunków hoi nie zawiera substancji toksycznych, ale nie oznacza to, że jest całkowicie bezpieczna do spożycia. Liście są grube, mogą być trudne do strawienia i w razie pogryzienia przez kota lub psa mogą wywołać podrażnienie przewodu pokarmowego lub wymioty. Jeśli w domu są zwierzęta, najlepiej ustawić roślinę poza ich zasięgiem – nie dlatego, że hoja jest trująca, ale dlatego, że nie powinny jej gryźć.
Do jakich wnętrz pasuje hoja?
Ze względu na swoją zmienność pokroju hoja dobrze sprawdza się w wielu typach aranżacji. Odmiany pnące lub prowadzone na podporach pasują do wnętrz nowoczesnych, szczególnie gdy eksponuje się je na prostych konstrukcjach z metalu lub drewna. Formy zwisające świetnie wyglądają w stylu boho, urban jungle albo loftowym – zawieszone w makramie lub lekkim koszu. Odmiany o ozdobnych liściach można eksponować pojedynczo, traktując je jako roślinę soliterową, albo łączyć z innymi roślinami o kontrastowym ulistnieniu.
Cena hoi - ile kosztuje hoja?
Cena hoi zależy od kilku czynników: konkretnej odmiany, stopnia ukorzenienia, wielkości rośliny oraz miejsca zakupu. Najtańsze są sadzonki popularnych odmian, takich jak Hoya carnosa czy Hoya bella – niewielkie, ukorzenione egzemplarze można kupić już od 15 do 30 zł. W pełni rozwinięte rośliny z kilkoma pędami i w ozdobnej doniczce kosztują zazwyczaj od 50 do 120 zł, w zależności od sklepu.
Rzadziej spotykane odmiany kolekcjonerskie, takie jak Hoya obovata splash, Hoya polyneura, Hoya linearis czy Hoya callistophylla, potrafią kosztować od 100 zł w górę, a wyjątkowe egzemplarze osiągają ceny nawet powyżej 300–500 zł. W przypadku unikatowych form variegata, ceny bywają jeszcze wyższe – szczególnie na giełdach roślinnych lub wśród prywatnych kolekcjonerów.
Trzeba też brać pod uwagę, że rynek roślin dynamicznie się zmienia. Ceny mogą się wahać w zależności od sezonu, mody na daną odmianę i podaży. Przy zakupie warto zwrócić uwagę na stan systemu korzeniowego i zdrowotność liści, niezależnie od ceny.
