Aglaonema to roślina, która potrafi zaskoczyć swoją wytrzymałością i różnorodnością kolorów. Dobrze radzi sobie tam, gdzie inne gatunki miałyby trudności — w miejscach z ograniczonym dostępem do światła czy w pomieszczeniach o zmiennych warunkach.
W tym artykule znajdziesz wszystkie informacje, które pomogą Ci lepiej poznać aglaonemę: od opisu jej wyglądu i pochodzenia, przez najciekawsze odmiany, aż po praktyczne wskazówki dotyczące pielęgnacji. Przygotowaliśmy też sekcję o najczęstszych problemach i sposobach na ich rozwiązanie oraz instrukcje, jak rozmnożyć własną roślinę.
Charakterystyka aglaonemy
Wygląd
Liście aglaonemy są dość duże, błyszczące i mają wyraźnie zarysowany kształt — najczęściej lancetowaty albo jajowaty. Wyrastają z krótkich, grubych łodyg, które u niektórych odmian są niemal niewidoczne, bo zasłonięte przez liście.
Kolory liści różnią się w zależności od odmiany. W klasycznych aglaonemach dominują odcienie zieleni z jasnymi wzorami. Nowsze, bardziej dekoracyjne odmiany mają liście w kolorze różowym, bordowym, kremowym, a nawet czerwonym. Zdarzają się też odmiany o niemal całkowicie srebrnych lub białych liściach. Te barwy nie są przypadkowe – często mają związek z przystosowaniem rośliny do warunków świetlnych. Jaśniejsze odmiany zazwyczaj lepiej znoszą słabsze światło.
Roślina rośnie wolno, ale systematycznie. W domowych warunkach zwykle osiąga około 40–70 cm wysokości i podobną szerokość. Jej pokrój jest gęsty i zwarty, dzięki czemu dobrze wygląda nawet w małej doniczce. Starsze egzemplarze mogą się delikatnie wyciągać ku górze, ale nie tworzą długich łodyg jak np. monstera.
Choć kwitnie, to kwiaty nie są główną ozdobą aglaonemy. Pojawiają się rzadko i mają postać drobnych, jasnych kolb z zielonkawą pochwą – przypominają kwiaty skrzydłokwiatu, ale są mniej efektowne. Część osób usuwa je, żeby roślina nie traciła energii na kwitnienie i dalej rozwijała liście.
Pochodzenie
Aglaonema pochodzi z południowo-wschodniej Azji. Można ją spotkać w takich krajach jak Filipiny, Tajlandia, Malezja, Indonezja czy południowe Chiny. W naturalnym środowisku rośnie w tropikalnych lasach deszczowych, gdzie panuje wysoka wilgotność, a światło słoneczne jest przefiltrowane przez gęstą warstwę koron drzew.
Roślina najlepiej czuje się w miejscach zacienionych i ciepłych, często przy leśnych strumieniach i na podmokłych terenach. Dzięki temu przystosowała się do życia w warunkach o niewielkim dostępie do światła – i właśnie to sprawia, że tak dobrze radzi sobie w mieszkaniach i biurach.
Aglaonema została wprowadzona do uprawy doniczkowej już ponad sto lat temu. Od tamtej pory powstało wiele odmian ozdobnych, które różnią się kolorem i kształtem liści. Wiele z nich zostało wyhodowanych specjalnie z myślą o wnętrzach – są bardziej odporne i atrakcyjniejsze wizualnie niż dzikie gatunki.
Właściwości i zastosowanie aglaonemy
Aglaonema jest rośliną dekoracyjną, a jej liście są trwałe, ozdobne i dobrze znoszą warunki panujące w zamkniętych pomieszczeniach. Dzięki temu często trafia do biur, hoteli, restauracji i mieszkań. Nadaje się do miejsc z ograniczonym dostępem do światła dziennego, a przy tym nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji.
W aranżacjach wnętrz może pełnić różne funkcje – od tła kompozycji po główny element dekoracyjny, zwłaszcza w przypadku odmian o wyrazistych kolorach. Roślina zyskała również popularność jako element zdrowego otoczenia. Aglaonema potrafi wychwytywać niektóre związki chemiczne obecne w powietrzu, takie jak formaldehyd czy benzen. Choć efekt ten nie zastępuje wentylacji, może być wartością dodaną w przestrzeniach zamkniętych.
Z uwagi na swoją odporność i niewielkie wymagania, aglaonema często polecana jest osobom, które zaczynają swoją przygodę z roślinami doniczkowymi. Dobrze radzi sobie również w domach, gdzie pielęgnacja musi być prosta i niewymagająca codziennej uwagi.
Odmiany aglaonemy
Na rynku dostępnych jest wiele odmian aglaonemy, które różnią się kolorem, wzorem i kształtem liści. To jedna z tych roślin, gdzie różnorodność jest naprawdę duża, a nowości pojawiają się regularnie. Wiele z tych odmian powstało w wyniku krzyżowania naturalnych gatunków z formami ozdobnymi wyhodowanymi w uprawach. Najpopularniejsze odmiany aglaonemy to m.in.:
- Aglaonema 'Silver Queen’ – liście są srebrzyste z ciemnozielonymi smugami, dość szerokie, matowe. Jedna z najczęściej spotykanych odmian.
- Aglaonema 'Red Siam’ – ma liście z czerwonym środkiem i zieloną ramką. Kolory są intensywne i widoczne nawet z daleka.
- Aglaonema 'Maria’ – ciemnozielone liście z jasnoszarym wzorem. Kompaktowa, dobrze znosi cień.
- Aglaonema 'Crete’ – liście z zieloną bazą i różowymi smugami. Ogonki liściowe bywają bordowe.
- Aglaonema 'White Joy’ – bardzo jasna, niemal kremowa, z drobnymi zielonymi akcentami. Wymaga więcej światła.
- Aglaonema 'Cutlass’ – wąskie, długie liście w mlecznozielonym kolorze. Pokrój bardziej rozłożysty niż u innych odmian.
- Aglaonema 'White Lance’ – podobna do 'Cutlass’, ale jaśniejsza. Białozielone liście są nieco szersze.
- Aglaonema 'Geely Red’ – czerwono-różowe tło z zielonymi krawędziami. Żywa, mocno nasycona kolorami.
- Aglaonema 'Miss Juliette’ – połączenie ciemnozielonych liści z różowym wzorem. Kolory są bardziej przygaszone niż w 'Red Siam’.
- Aglaonema 'Pictum Tricolor’ – liście wyglądają jak moro – ciemna zieleń, jasna zieleń i szarość tworzą nieregularny wzór.
- Aglaonema 'Electra’ – ciemne liście z jasnymi smugami biegnącymi wzdłuż nerwów. Dość gęsty pokrój.
- Aglaonema 'Red Master’ – cała blaszka liściowa może być czerwona, z cienką zieloną ramką. Jedna z najmocniejszych odmian kolorystycznych.
- Aglaonema 'Lemon Mint’ – limonkowo-zielone liście z jaśniejszym środkiem. Jasna i „chłodna” w odbiorze.
- Aglaonema 'Osaka’ – zielona baza liścia z nieregularnymi białymi plamami. Liście są lekko faliste.
- Aglaonema 'Snow White’ – niemal całe liście pokryte są białymi plamkami. Wygląda jasno, ale nieco plamisto.
- Aglaonema 'White Kiwi’ – bardziej stonowana niż 'Snow White’. Liście mają delikatny biały wzór, raczej na brzegach.
- Aglaonema 'Spring Snow’ – kremowe tło z delikatnymi zielonymi przebarwieniami. Wygląda bardzo lekko.
- Aglaonema 'Red Catrina’ – czerwony środek z ciemnozielonymi brzegami. Kolory są głębokie, ale nie jaskrawe.
- Aglaonema 'Siam Aurora’ – jedna z popularniejszych odmian czerwonych. Czerwone i zielone partie są mocno oddzielone.
- Aglaonema 'King Red’ – duże liście, intensywnie czerwone z metalicznym połyskiem. Robi wrażenie rozmiarem i kolorem.
Pielęgnacja i uprawa aglaonemy
Doniczka
Najważniejsze jest to, żeby doniczka miała otwory drenażowe. Roślina źle znosi zastój wody w korzeniach, dlatego nadmiar wody musi swobodnie odpływać.
Najlepiej sprawdzają się doniczki o średniej głębokości. Aglaonema ma dość zwarty system korzeniowy, który nie potrzebuje bardzo głębokiego pojemnika. Dobrze jest wybierać doniczki tylko trochę większe od bryły korzeniowej. Zbyt duża doniczka powoduje, że ziemia schnie wolniej, a to zwiększa ryzyko przelania.
Jeśli chodzi o materiał, nie ma sztywnych wymagań. Doniczki ceramiczne zapewniają większą stabilność i lepszą wentylację, ale plastikowe są lżejsze i łatwiejsze do przenoszenia. W obu przypadkach trzeba pamiętać o odpowiednim podłożu i warstwie drenażowej.
Warto też stosować osłonki, ale pod warunkiem, że w środku znajduje się osobna doniczka produkcyjna z otworami. Samodzielna uprawa aglaonemy w szczelnej osłonce bez drenażu może szybko prowadzić do gnicia korzeni.
Podłoże i ziemia
Aglaonema najlepiej rośnie w lekkim, przepuszczalnym podłożu. Gleba powinna dobrze trzymać wilgoć, ale nie może być zbyt ciężka ani zbita. W praktyce najczęściej stosuje się mieszanki na bazie ziemi uniwersalnej z dodatkiem perlitu, kory sosnowej albo włókna kokosowego. Dzięki temu korzenie mają dostęp do powietrza i są mniej narażone na gnicie.
Gotowe podłoża do roślin zielonych sprawdzają się w przypadku aglaonemy bardzo dobrze. Jeśli chcesz przygotować własną mieszankę, możesz połączyć ziemię kwiatową z perlitem w proporcji 2:1 lub dodać trochę piasku i torfu. Warto unikać zwykłej ziemi ogrodowej, bo zwykle jest zbyt ciężka i zatrzymuje za dużo wody.
Aglaonema preferuje lekko kwaśne lub obojętne podłoże, o pH w zakresie 5,5–6,5. Przy przesadzaniu dobrze jest zadbać o to, aby w dnie doniczki znalazła się warstwa keramzytu lub grubszego żwiru, która ułatwi odpływ wody.
Podlewanie
Aglaonema lubi umiarkowaną wilgotność podłoża. Oznacza to, że ziemia powinna lekko przeschnąć przed kolejnym podlewaniem, ale nigdy całkowicie wyschnąć na wiór. Najbezpieczniejszą zasadą jest sprawdzanie wilgotności palcem – jeśli wierzchnia warstwa ziemi jest sucha na głębokość około 2–3 cm, roślina potrzebuje wody.
Wiosną i latem, kiedy aglaonema intensywniej rośnie, podlewanie może być potrzebne co 7–10 dni. Zimą częstotliwość podlewania należy zmniejszyć, czasami wystarczy podlać roślinę co 2–3 tygodnie. Wszystko zależy od temperatury w pomieszczeniu i wilgotności powietrza.
Podlewając, warto unikać moczenia liści i zawsze podlewać bezpośrednio do ziemi. Nadmiar wody z podstawki lub osłonki trzeba odlać po około 15 minutach, żeby korzenie nie stały w wodzie.
Aglaonema dobrze reaguje na wodę przefiltrowaną lub odstana. Twarda, bardzo wapienna woda może z czasem powodować brązowienie końcówek liści.
Nasłonecznienie
Aglaonema najlepiej czuje się w miejscach z jasnym, rozproszonym światłem. Nie lubi bezpośredniego słońca, które może przypalić jej liście, zwłaszcza u odmian o jaśniejszym ulistnieniu. W naturalnym środowisku rośnie pod koronami drzew, gdzie światło jest filtrowane przez liście, dlatego podobne warunki warto odtworzyć w domu.
Ważne jest, by dobrać stanowisko w zależności od odmiany:
- Odmiany o jasnych, srebrzystych lub różowych liściach (np. 'Red Siam’, 'White Joy’, 'Siam Aurora’) potrzebują więcej światła, żeby zachować intensywne kolory.
- Odmiany o ciemnozielonych liściach (np. 'Maria’, 'Silver Queen’) lepiej tolerują cień i mogą stać nawet kilka metrów od okna.
Jeśli aglaonema ma zbyt mało światła, jej wzrost staje się wolniejszy, a liście tracą intensywne wybarwienie. Z kolei przy nadmiarze słońca pojawiają się blade plamy lub brązowe przypalenia.
Najlepsze miejsca dla aglaonemy to parapety okien wschodnich lub północnych, a także stanowiska kilka kroków od jasnego okna południowego lub zachodniego.
Temperatura
Aglaonema najlepiej rośnie w temperaturze od 20 do 25°C. Ciepłe i stabilne warunki sprzyjają jej wzrostowi oraz utrzymaniu intensywnego koloru liści. Roślina źle reaguje na gwałtowne zmiany temperatury, dlatego należy unikać ustawiania jej w miejscach narażonych na przeciągi, np. przy drzwiach balkonowych lub w pobliżu okien często otwieranych zimą.
Temperatura nie powinna spadać poniżej 15°C. Krótkotrwałe ochłodzenie może powodować opadanie liści, a dłuższe przemarznięcie często kończy się gniciem korzeni lub zamieraniem całych pędów.
Aglaonema nie lubi też bezpośredniego kontaktu z zimnym powietrzem ani nagrzewania się od grzejników. Najlepiej ustawiać ją w miejscu, gdzie jest ciepło, ale bez skrajnych warunków — stabilna temperatura i umiarkowana wilgotność powietrza są dla niej najkorzystniejsze.
Przesadzanie
Aglaonemę warto przesadzać co 1–2 lata, w zależności od tempa wzrostu rośliny i rozwoju systemu korzeniowego. Najlepszym momentem na przesadzanie jest wiosna, kiedy roślina zaczyna nowy okres aktywnego wzrostu. Dzięki temu szybciej się regeneruje i łatwiej przystosowuje do nowych warunków.
Przesadzanie jest potrzebne wtedy, gdy korzenie zaczynają wychodzić przez otwory drenażowe lub ziemia w doniczce wyraźnie osiada i traci strukturę. Nowa doniczka powinna być tylko o jeden rozmiar większa od starej. Zbyt duży zapas miejsca w doniczce sprawia, że ziemia dłużej pozostaje mokra, co może prowadzić do gnicia korzeni.
Przy przesadzaniu warto delikatnie oczyścić korzenie ze starej ziemi i usunąć obumarłe fragmenty. Nowe podłoże powinno być lekkie i przepuszczalne. Na dnie doniczki dobrze jest ułożyć warstwę drenażu, na przykład z keramzytu lub żwiru.
Po przesadzeniu aglaonema przez kilka dni powinna być chroniona przed bezpośrednim słońcem i obficie podlewana dopiero wtedy, gdy ziemia lekko przeschnie. To daje korzeniom czas na regenerację i zmniejsza ryzyko infekcji.
Nawożenie
Aglaonema potrzebuje regularnego nawożenia w okresie intensywnego wzrostu, czyli od wiosny do wczesnej jesieni. Najlepiej sprawdzają się nawozy do roślin zielonych, które zawierają azot, fosfor i potas w zrównoważonych proporcjach. Dobrze, jeśli nawóz dodatkowo wzbogacony jest o mikroelementy, które wspierają zdrowy rozwój liści.
Roślinę warto nawozić co 2–3 tygodnie, stosując dawkę zgodną z zaleceniami producenta lub nieco słabszą. Aglaonema nie lubi przenawożenia, które może prowadzić do brązowienia brzegów liści lub zahamowania wzrostu.
Zimą, kiedy roślina przechodzi w stan spoczynku, nawożenie należy ograniczyć lub całkowicie przerwać. Jeśli aglaonema stoi w bardzo jasnym miejscu i nadal wykazuje aktywny wzrost, można podać nawóz raz na 6–8 tygodni, w znacznie rozcieńczonej formie.
Warto pamiętać, że świeżo przesadzonych roślin nie nawozi się przez około miesiąc. Nowa ziemia zwykle zawiera wystarczającą ilość składników odżywczych na początkowy okres adaptacji.
Kwitnienie
Aglaonema może zakwitać w warunkach domowych, choć nie jest to bardzo częste zjawisko. Jej kwiaty są dość skromne – przypominają miniaturowe wersje kwiatów skrzydłokwiatu. Składają się z jasnozielonej lub białej pochwy i niewielkiej kolby w środku.
Kwitnienie zazwyczaj pojawia się wiosną lub latem, jeśli roślina ma zapewnione dobre warunki – odpowiednią temperaturę, wilgotność powietrza i wystarczającą ilość rozproszonego światła.
Warto wiedzieć, że kwiaty aglaonemy nie mają dużych walorów dekoracyjnych i mogą osłabiać roślinę. Wytworzenie kwiatostanu kosztuje aglaonemę sporo energii, którą mogłaby przeznaczyć na wzrost liści. Dlatego wiele osób decyduje się na usuwanie kwiatów zaraz po ich pojawieniu się. Dzięki temu roślina pozostaje bardziej zwarta i szybciej się rozwija.
Usuwanie kwiatów jest prostą czynnością – wystarczy odciąć pęd kwiatowy ostrym sekatorem lub nożyczkami jak najbliżej podstawy.
Problemy, choroby, szkodniki aglaonemy
Nawet rośliny, które uchodzą za proste w uprawie, mogą czasem sprawić kłopot. Aglaonema nie jest wyjątkiem. Czasem wystarczy za mokre podłoże, za suche powietrze albo zbyt bliska obecność kaloryfera, żeby zaczęła sygnalizować problemy. Dobra wiadomość jest taka, że większość z nich da się szybko opanować, jeśli odpowiednio wcześnie zareagujesz. W tej części znajdziesz opis najczęstszych kłopotów, jakie mogą przydarzyć się Twojej aglaonemie, i proste sposoby, jak sobie z nimi radzić.
Żółknięcie liści
Liście aglaonemy mogą żółknąć z kilku powodów. Najczęściej to efekt zbyt częstego podlewania, które prowadzi do niedotlenienia korzeni. Rzadziej przyczyną jest zimny przeciąg lub nagła zmiana warunków, np. po przesadzeniu. Żółknięcie dolnych, starszych liści to naturalny proces starzenia.
Jak sobie poradzić? Przede wszystkim ogranicz podlewanie. Przed kolejnym podlaniem upewnij się, że ziemia w doniczce przeschła na głębokość kilku centymetrów. Jeśli roślina stoi w przeciągu lub w pobliżu zimnego okna, przestaw ją w cieplejsze miejsce. Stare, żółte liście można bez obaw usunąć.
Zasychanie i brązowienie końcówek liści
Brązowe końcówki liści to znak, że roślina cierpi na niedobór wilgoci w powietrzu albo została przenawożona. Często problem nasila się zimą, kiedy działa centralne ogrzewanie i powietrze staje się suche.
Jak sobie poradzić? Zwiększ wilgotność wokół rośliny. Możesz używać nawilżacza powietrza, ustawić roślinę na podstawce z mokrymi kamykami albo regularnie zraszać liście miękką wodą. Jeśli nawoziłeś niedawno aglaonemę, zrób przerwę na kilka tygodni. Do podlewania używaj przefiltrowanej lub odstanej wody.
Plamistość liści
Ciemne, wodniste lub suche plamy na liściach najczęściej są wynikiem infekcji grzybowych albo bakteryjnych. Rozwijają się, gdy na liściach długo utrzymuje się wilgoć i roślina nie ma dostępu do świeżego powietrza.
Jak sobie poradzić? Usuń porażone liście ostrym, czystym sekatorem. Zmniejsz częstotliwość zamgławiania i popraw cyrkulację powietrza wokół rośliny. W cięższych przypadkach zastosuj preparat przeciwgrzybowy przeznaczony do roślin domowych.
Zgnilizna korzeni
Zgnilizna korzeni to poważny problem, który rozwija się, gdy aglaonema stoi w przelanej ziemi przez dłuższy czas. Korzenie stają się miękkie, brązowe lub czarne, a roślina zaczyna więdnąć.
Jak sobie poradzić? Natychmiast wyjmij roślinę z doniczki. Oczyść korzenie i usuń wszystkie zgniłe części. Przesadź aglaonemę do nowego, lekkiego podłoża i doniczki z dobrym drenażem. Po przesadzeniu podlej bardzo oszczędnie i pozwól ziemi przeschnąć między kolejnymi podlewaniami.
Przędziorki
Przędziorki atakują, kiedy powietrze jest bardzo suche. Objawy to drobne, jasne plamki na liściach, siateczki pajęczyn i stopniowe więdnięcie rośliny.
Jak sobie poradzić? Najpierw dokładnie przemyj liście roztworem wody z dodatkiem kilku kropli płynu do mycia naczyń. Następnie zwiększ wilgotność powietrza wokół rośliny. Jeśli inwazja jest silna, zastosuj naturalny preparat na przędziorki lub środek chemiczny, jeśli inne metody zawiodą.
Wełnowce
Wełnowce to szkodniki przypominające małe, białe kłaczki waty. Najczęściej ukrywają się w kątach liści, przy ogonkach i w zagłębieniach między pędami. Żerując, wysysają soki z rośliny, co prowadzi do żółknięcia liści, zahamowania wzrostu i ogólnego osłabienia aglaonemy. Nieleczona inwazja może z czasem doprowadzić do śmierci rośliny.
Jak sobie poradzić? Najpierw usuń wszystkie widoczne wełnowce ręcznie, używając wacika nasączonego alkoholem izopropylowym lub zwykłym spirytusem. Następnie dokładnie spryskaj roślinę preparatem przeznaczonym do zwalczania wełnowców. Zabieg trzeba powtórzyć po 7–10 dniach, aby zlikwidować młode osobniki, które wylęgły się z jaj. W tym czasie warto też zwiększyć wilgotność powietrza, bo suche warunki sprzyjają namnażaniu szkodników.
Wciornastki
Wciornastki to drobne owady, których trudno zauważyć gołym okiem. Ich obecność zdradzają srebrzyste smugi na liściach, deformacje młodych przyrostów i miejscowe wysychanie blaszki liściowej. Szkodniki te wysysają soki, powodując uszkodzenia komórek roślinnych i hamując wzrost.
Jak sobie poradzić? Usuń najbardziej uszkodzone liście i izoluj zainfekowaną roślinę od innych. Stosuj opryski preparatami kontaktowymi lub układowymi przeznaczonymi do zwalczania wciornastków. Dobrym wsparciem będzie także zwiększenie wilgotności wokół rośliny, bo wysokie nawilżenie powietrza ogranicza rozmnażanie tych szkodników. Po 7–10 dniach warto ponowić oprysk, aby pozbyć się młodych osobników.
Mszyce
Mszyce to niewielkie, miękkie owady, które zwykle gromadzą się na wierzchołkach pędów i spodzie młodych liści. Wysysają soki, powodując deformacje, zwijanie się liści oraz ogólne osłabienie rośliny. Wydzielają też lepki nalot (spadź), na którym mogą rozwijać się grzyby.
Jak sobie poradzić? W przypadku niewielkiej inwazji wystarczy spłukać roślinę letnią wodą lub przetrzeć liście roztworem wody z kilkoma kroplami płynu do mycia naczyń. Przy większym problemie warto sięgnąć po naturalne środki, takie jak wyciąg z czosnku lub mydło potasowe. Jeśli to nie wystarczy, można użyć gotowego preparatu owadobójczego. Po zabiegu warto kontrolować roślinę przez kilka tygodni.
Choroby grzybowe
Choroby grzybowe, takie jak mączniak prawdziwy czy plamistość liści, rozwijają się przy wysokiej wilgotności powietrza i słabej wentylacji. Objawiają się białym, pudrowym nalotem, ciemnymi plamami lub zamieraniem fragmentów liści.
Jak sobie poradzić? Natychmiast usuń wszystkie zainfekowane części rośliny. Zadbaj o lepszy przepływ powietrza wokół aglaonemy i ogranicz zamgławianie. Jeśli objawy są zaawansowane, zastosuj preparat grzybobójczy przeznaczony do roślin domowych, zgodnie z instrukcją producenta.
Choroby bakteryjne
Choroby bakteryjne prowadzą do pojawiania się wodnistych, szybko rozprzestrzeniających się plam na liściach i łodygach. Tkanka w tych miejscach często mięknie, a cała roślina zaczyna wydzielać nieprzyjemny zapach.
Jak sobie poradzić? Od razu usuń wszystkie chore fragmenty rośliny ostrym, odkażonym sekatorem. Po cięciu ogranicz podlewanie i unikaj zamgławiania liści. W ciężkich przypadkach, kiedy zakażenie objęło dużą część aglaonemy, najlepiej usunąć całą roślinę, aby zapobiec przeniesieniu bakterii na inne egzemplarze.
Rozmnażanie aglaonemy
Jeśli Twoja aglaonema dobrze rośnie i wygląda zdrowo, z czasem przyjdzie pomysł, żeby rozmnożyć ją i uzyskać nowe rośliny. Wbrew pozorom nie trzeba mieć do tego specjalistycznej szklarni ani skomplikowanego sprzętu. Wystarczy odrobina cierpliwości i znajomość kilku prostych metod. W tej części pokazuję różne sposoby rozmnażania aglaonemy – możesz wybrać taki, który najlepiej pasuje do Twoich możliwości i warunków w domu.
Podział kłącza
Podział kłącza to najprostszy i najbardziej niezawodny sposób rozmnażania aglaonemy. Najlepiej robić to podczas przesadzania rośliny, wiosną lub na początku lata.
Aby przeprowadzić podział, trzeba wyjąć aglaonemę z doniczki i delikatnie oczyścić korzenie z ziemi. Szukamy naturalnych podziałów – miejsc, gdzie roślina tworzy oddzielne kępy z własnymi korzeniami. Nożem lub ręką oddzielamy młode odrosty od głównej bryły korzeniowej, starając się nie uszkodzić korzeni.
Nowe sadzonki sadzimy osobno w świeżym, lekkim podłożu. Przez pierwsze tygodnie podlewamy umiarkowanie i unikamy bezpośredniego słońca. Dzięki temu młode rośliny szybko się przyjmują i zaczynają rosnąć.
Sadzonki pędowe
Rozmnażanie przez sadzonki pędowe polega na ukorzenianiu fragmentów łodyg. To dobra metoda, gdy aglaonema ma wydłużone, starsze pędy, które można łatwo odciąć.
Wybieramy zdrowy pęd i tniemy go na fragmenty o długości 10–15 cm, pamiętając, aby na każdej sadzonce znajdował się co najmniej jeden węzeł. Dolne liście usuwamy. Sadzonki można ukorzeniać w wodzie lub bezpośrednio w wilgotnym podłożu (np. mieszance torfu i perlitu).
Jeśli ukorzeniamy w wodzie, zmieniamy ją co kilka dni, aby zapobiec gniciu. Gdy pojawią się pierwsze korzenie o długości około 3–5 cm, sadzonkę można przenieść do ziemi. W podłożu warto zastosować mini szklarenkę albo nakryć sadzonkę folią, aby utrzymać wysoką wilgotność.
Sadzonki wierzchołkowe
Sadzonki wierzchołkowe pobiera się z samego czubka rośliny, czyli najbardziej młodych i żywotnych fragmentów. Ten sposób jest szybki i daje duże szanse powodzenia.
Aby uzyskać sadzonkę, należy odciąć wierzchołek pędu o długości około 10–15 cm, najlepiej z kilkoma liśćmi. Dolne liście usuwamy, żeby nie dotykały podłoża lub powierzchni wody. Sadzonkę można ukorzenić w wodzie albo w wilgotnym podłożu. W obu przypadkach trzeba zapewnić ciepło (około 22–25°C) i wysoką wilgotność powietrza.
Po kilku tygodniach, gdy pojawią się korzenie, sadzonkę sadzimy do osobnej doniczki z lekką ziemią.
Sadzonki korzeniowe
Sadzonki korzeniowe to mniej znana, ale skuteczna metoda rozmnażania aglaonemy. Wymaga jednak nieco ostrożności.
Podczas przesadzania wybieramy zdrowe, grube korzenie i odcinamy ich fragmenty o długości 5–7 cm. Każdy fragment powinien mieć widoczne „oczko” lub pąk, z którego może rozwinąć się nowy pęd. Sadzonki korzeniowe układa się poziomo na wilgotnym podłożu (np. torfie zmieszanym z perlitem) i lekko przykrywa ziemią.
Pojemnik z sadzonkami warto przykryć folią lub umieścić w mini szklarni, aby zapewnić wysoką wilgotność i ciepło. Po kilku tygodniach z korzenia zaczynają wybijać nowe liście.
Rozmnażanie z nasion
Rozmnażanie aglaonemy z nasion w warunkach domowych jest trudne i bardzo rzadko praktykowane. Nasiona aglaonemy kiełkują długo, a same rośliny z nasion rosną wolniej niż sadzonki.
Jeśli uda się zdobyć świeże nasiona (np. po przekwitnięciu rośliny), należy wysiać je na wilgotne podłoże torfowe i lekko przykryć cienką warstwą ziemi. Pojemnik z wysianymi nasionami trzeba ustawić w ciepłym miejscu (około 25–28°C) i przykryć folią, aby utrzymać wysoką wilgotność.
Kiełkowanie może trwać od kilku tygodni do nawet dwóch miesięcy. Po pojawieniu się pierwszych listków siewki należy pikować i sadzić osobno.
Ciekawostki
Czy aglaonema jest bezpieczna dla zwierząt?
Aglaonema zawiera szczawiany wapnia, które w kontakcie ze śluzówką mogą powodować podrażnienia. Jeśli kot lub pies pogryzie liść aglaonemy, mogą pojawić się objawy takie jak ślinotok, wymioty, a nawet obrzęk pyszczka lub gardła.
W większości przypadków zatrucie ogranicza się do chwilowego dyskomfortu, ale warto zachować ostrożność, zwłaszcza przy młodych lub bardzo wrażliwych zwierzętach. Najlepszym rozwiązaniem jest ustawienie rośliny w miejscu niedostępnym dla pupila albo wybór innych roślin, które są całkowicie bezpieczne dla zwierząt.
Do jakich wnętrz pasuje aglaonema?
Aglaonema dobrze odnajduje się w pomieszczeniach, gdzie światło jest rozproszone lub ograniczone. To jedna z tych roślin, które nie potrzebują słonecznego parapetu, aby wyglądać efektownie. Świetnie sprawdza się w sypialniach, salonach, biurach czy holach, gdzie naturalne światło jest mniej intensywne.
Jeśli chodzi o styl wnętrza, aglaonema pasuje zarówno do aranżacji nowoczesnych, gdzie ważna jest prostota i kolorystyczne akcenty, jak i do klasycznych przestrzeni, gdzie liczy się elegancja. Kolorowe odmiany mogą ożywić monochromatyczne wnętrza, a te o zielonych lub srebrnych liściach dodają spokojnego, stonowanego charakteru.
Cena aglaonemy - ile kosztuje aglaonema?
Ceny aglaonemy są dość zróżnicowane i zależą głównie od odmiany, wielkości rośliny i jej dostępności. Najtańsze, młode egzemplarze popularnych odmian, takich jak 'Silver Queen’ czy 'Maria’, można kupić już za około 25–40 zł. Są to zwykle niewielkie rośliny o wysokości do 20–30 cm.
Większe egzemplarze tych samych odmian, które mają bardziej rozbudowaną bryłę korzeniową i więcej liści, kosztują w przedziale 70–120 zł.
Odmiany bardziej dekoracyjne lub mniej dostępne, takie jak 'Siam Aurora’, 'Red Catrina’ czy 'White Joy’, potrafią kosztować od 100 do 200 zł za średniej wielkości roślinę. W przypadku dużych egzemplarzy, sięgających 60–80 cm wysokości, ceny mogą przekraczać 250 zł.
Aglaonema 'Pictum Tricolor’ to wyjątek – jako roślina kolekcjonerska, rzadko spotykana w sprzedaży, osiąga ceny od 400 do nawet 700 zł za roślinę średniego rozmiaru.
Na cenę wpływa także stan rośliny — lepiej ukorzenione, gęstsze okazy są wyraźnie droższe niż młode sadzonki. Istotne jest również to, czy aglaonema pochodzi z krajowej produkcji, czy została sprowadzona (importowane egzemplarze bywają droższe).
